بيعت است پس بايد از نقض و فسوق بعد از بيعت بر حذر بود كه خداى تعالى فرمود :
« بِئْسَ الِاسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمانِ »
« 1 »
إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ
جواب سؤال از حال خدا با آنان است كه البتّه خدا بر آنچه كه مىكنيد آگاه است .
وَ لا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ
مانند آن زن نباشيد كه بافتههاى خود را پس از استحكام و بافتن دوباره باز مىكرد لفظ
أَنْكاثاً
جمع
نَكَثَ
با كسر نون است و آن يا حال از
غَزْلَها
است ، چون غزل مصدر است به معناى مفعول و در معناى جمع است ؛ يا اين كه ( انكاث ) جمع است و بر حسب استعمال در معناى مفرد است چه گفته مىشود : ( حبل انكاث ) كه موصوف آن مفرد باشد ، ممكن است كه لفظ
أَنْكاثاً
مفعول دوّم
نَقَضَتْ
باشد بدينگونه كه معناى « صيرت » در آن تضمين گردد ، و اين جمله از باب تشبيه تمثيلى ، حال كسى است كه داراى بيعت اسلامى باشد .
چرا كه بيعت اسلامى مانند ريسمان و نخ بافتهاى است كه از جانب بيعتكننده به سوى كسى كه با او بيعت كرده است بلكه در واقع به سوى خدا كشيده شده است ، سپس آن بيعت اسلامى را با بيعت ايمانى مؤكّد نموده كه مانند محكم كردن نخ بافته شده است با يك بافتن ديگر ، سپس آن بيعت را نقض كرده است كه نقض بيعت مانند گسستن و باز كردن ريسمان بافته
هامش
( 1 ) . سورهى الحجرات آيه 11 .