تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 120

مساهمون:

ص١٢٠
مىگوييد ، نه به خدا قسم اين‌ها زنده نشده‌اند و تا روز قيامت زنده نمىشوند . سپس امام عليه السّلام فرمود : خداى تعالى در اين آيه
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لا يَبْعَثُ اللَّهُ مَنْ يَمُوتُ
قول آن‌ها را حكايت مىكند و در اين مضمون اخبار فراوان است .
وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي اللَّهِ مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا
تنزيل اين آيه درباره‌ى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و كسانى كه همراه او و بعد از او به مدينه هجرت كردند و نيز درباره‌ى كسانى است كه قبل از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و پس از آن كه مشركين آن‌ها را اذيّت فراوان نمودند به حبشه هجرت كردند و همچنين درباره‌ى كسانى است كه قريش آن‌ها را بعد از هجرت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله زندانى كرده و مورد آزار و شكنجه قرار دادند و سپس به سوى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله هجرت نمودند و قول خدا
فِي اللَّهِ
غرض از آن رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله ، امام ، رسالت و ولايت و راهى است كه مردمان را به آن دو برساند ، يا معناى آن طلب خدا ، يا طلب رضايت خدا يا طاعت خدا است . چون تنزيل مخصوص كسى است كه مورد نزول آيه است نمىباشد ، بلكه عموميّت داشته و مورد نزول كسى است كه متّصف به صفت مورد نزول مىباشد لذا آيه شامل كسى مىشود كه از وطن صورىاش براى طلب دين خدا به سوى نبىّ صلّى اللّه عليه و آله يا ولى خدا هجرت كند پس از آن كه به سبب دگرگونيهاى زمان ، اذيّت اقران و تصرّفات شيطان آسايش و امنيتش به
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 120 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى