مىكنند وبه نيابت از پيغمبر وحفظ قرابت أو گريه وزارى در پيش دارند ، ودر روز
قتل أو تعطيل وتعويق اشغال مىكنند ، وتعظيم قدر نبي واداى مزد رسالت أو را نيكو
به جامى آورند ، وطايفه ديگر در اين روز شادى وخرمى دارند ولباسهاى تازه در
برو چشمها را سرمه ودستها را خضاب مىكنند وجشنها بر پا مىدارند وبزمها مىآرايند ،
وبا يكديگر تعييد وتبريك دارند ، وبه آن گروه استهزاء واستخفاف مىكنند ، وايشان
را مبدع وضال مىشمارند البتة آن شخص خارج از ملت كه از طرفين بيرون است
به سلامت فطرت وصحت عقل خود حكم مىكند كه آن گروه أول شرط متابعت
پيغمبر خود را ملتزم ووظيفة اتباع أو را ادا كرده اند ، وگروه ثاني پشت پاى به حرمت
پيغمبر زده اند وبرسم عداوت ودشمنى رفتار نموده اند كه بقتل فرزند أو شادمان
وخرم شدند ، والحمد لله على وضوح الحجة .
نصح وتحذير
چه قدر شايسته است كه شيعيان عموما وذاكرين خصوصا ملتفت شده در اين
سوگوارى وعزادارى بر وجهي سلوك كنند كه زبان نواصب در از نشود ، واقتصار
بر واجبات ومستحبات كرده از استعمال محرمات واقتراف معازف از قبيل غنا كه غالبا
نوحهاى لطميه خالى از أو نيست ، وأكاذيب مفتعله وحكايات ضعيفه مظنونة الكذب كه در
كتب متأخرين بلكه معاصرين نوشته شده ، بلكه كتبي كه مصنف آنها از علماء نيست -
چه دايره تصنيف وتأليف در زمان ما وسعت گرفته وجز قلم وكاغذ وعبارت شرطي
باقي نمانده - احتراز نمايند ، وشيطان را در اين عبادت بزرگ راه ندهند ، واز معاصي
كبيره كه روح عبادت را مىبرد بپرهيزند ، خصوصا كذب وغنا كه در اين عمل
سارى ومطرد شده است وكمتر كسى از أو مصون است ، وصواب چنان است
كه در اين مقام يكى دو خبر در عظم عقاب كذب وغنا مذكور شود شايد اگر كسى
شفاء الصدور في شرح زيارة العاشور ( فارسي ) — صفحة 304
مساهمون: ميرزا أبي الفضل الطهراني
ص٣٠٤