شده ، وباب ابدال ولثغه ( 1 ) باب واسعى است در لغت عرب ، وجماعتى درصدد
استيفاء برآمدند باز هم مستدركاتى بر ايشان باقي است ، وفى الزوايا خبايا .
وأين معنى بر صاحب ( قاموس ) غالبا مشتبه موارد ابدال را حمل بر
تعدد لغت كرده ، واز مواضع منصوصه ابدال همزه وهاء هيم الله وأيم الله در قسم
است ، " وهنا وانا " در ضمى متكلم ، " وهيا وأيا " در ندا ، " ولهنك ولأنك " در تأكيد ،
" وهيه وايه " در استزاده ، " وهال وآل " ، " وهداه وأداه " ، " وهروت واروت " ، " وهراق
واراق " در اراقه ، " وهسد واسد " و " هجيج واجيج " " وهياك وإياك " در خطاب " وهوقه
واوقه " بمعنى جماعت ، " وباه وباء " در جماع ، " وارجاه وارجاء " در تأخير " ، " وبده
وبدء " ، " ودره ودرء " بمعنى طلع ودفع إلى غير ذلك من المواضع ، واصالت
عدم وضع مؤيد قول نافى تعدد است ، ومستأنس بوجوه لغات عرب واختلافات
السنة ايشان در زيادة ونقص ، وتغيير وتبديل جازم يا مطمئن بصحت اين دعوى
است ، وبالجملة تهيؤ به معنى گرفتن هيئت امرى وساخته شدن وآماده گشتن
براي آنكار است ، وتهيئه اعطاى هيئت واعداد وعدت امرى است ،
والله العالم .
( بابى أنت وأمي )
ج - پدر ومادرم فداى تو باد .
ش - اين جمله در أصل وضع شده براي دعاء تقديه ، ومعنى آن چنان
است كه اگر بلائي يا آفتى بر تو وارد شود خداى جان پدر ومادر مرا فديه ووقايه
تو كند ، وروح آن دو نفر آماج تير آن بلا شود ، واين كلام دلالت دارد بر
اينكه آن مفدى در نظر قائل أعز أز والدين أو هستند ، وصحت أو متوقف است
بر حيوة مخاطب وحيوة والدين ، چه مرده نه مفدى مىشود نه مفدى به ، واين
هامش
( 1 ) لثغه : صحبت كردن بسين است مثل ث و . . .