هستيم . و ما بقيّهى آن عترت هستيم ، و دعوت ابراهيم عليه السّلام مخصوص ما بود .
بِوادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ
در سرزمين غير قابل كشت كه مقصود وادى مكّه است .
عِنْدَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ
در خانهى توست كه محترمست و بىاحترامى به آن حرام شده ، و نيز تعرّض به هر كس كه در مكّه و نواحى آن باشد حرام شده است . « 1 »
رَبَّنا لِيُقِيمُوا الصَّلاةَ
« 2 » چون مقيم در شهر سينهى گشودهشدهى به اسلام و طوافكنندهى دور خانهى قلب بهپادارندهى نماز و متوجّه به خداست ، و از سوى ديگر شهر مكّه و بيت كعبه مظهر سينه و قلب هستند .
لذا كسى كه مقيم در آن دو مىباشد داراى لطيفهى الهى گشته و توجّه به خدا مىيابد ، و توجّه او قوىتر و تمامتر است .
و براى همين جهت غايت و هدف را بر برپاداشتن نماز قرار
هامش
تفسير مجمع البيان 3 : ص 318
( 1 ) پيش از اين در آيه 25 سوره بقره جلد 2 و آيه 225 و سوره بقره جلد 3 شرح مفصّل آن ذكر شد .
( 2 ) اهل اللّه گويند نماز آلت حضور ، و گروهى گويند : صلاة مشتق از صلى است و صلى در آتش رفتن است ، يعنى وجود مصلّى در صلاة به قبول انوار تجلّى صفات از غايت خضوع و خضوع و حرقت گويا در عين آتش بود كه فرمود : الصّلاة معراج المؤمن .
فرهنگ و اصطلاحات عرفانى دكتر سجادى .