حقّ نداشت
أَنْ يَأْتِيَ بِآيَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ
كه نشانه و آيتى جز به اذن خدا بياورد .
بنابراين آنها نبايد تو را سرزنش كنند كه چرا پيشنهاد آنها را اجابت نمىكنى يا اندوهناك شوى چون نشانهى پيشنهادى آنها را نياوردى .
لِكُلِّ أَجَلٍ كِتابٌ
براى هر وقتى حكمى نوشته شده ، لذا ممكن نيست كه تو نشانهى پيشنهادى آنها را در غير وقت خودش بياورى و چون ظاهر اين جمله بر حسب تعميم اجل و كتاب با آنچه كه خداوند به آن امر كرده مانند دعا و صدقه و صلهى رحم جهت دفع دردها و مرضها و طول عمر منافات دارد .
لذا خداوند به دنبال آن فرمود :
يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ
خداوند آنچه را كه بخواهد محو مىكند يا ثابت مىكند .
بنابراين دعا و صدقه و صلهى رحم را ترك نكنيد
وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ
و نزد او ام الكتاب است كه در آن همه چيز موجود است بدون تغيير حتّى محو آنچه كه ثابت شده و اثبات آنچه كه نبوده است .
كتاب محو و اثبات در مقام علم عبارت از نفوس جزيى است كه با اشباح نورى اندازهگيرى مىشود و از آن به عالم مثال تعبير