خدا شريكانى از پيش خود جعل كردند ( اى رسول به آنها ) بگو كه نام خدايان خود برگوئيد يا اين كه مىخواهيد خدا را به چيزى كه در زمين از آن آگاه نيست آگه سازيد ؟ يا آن كه ظاهر سخنى ( كه خود هم حقيقتى بر آن هائل نيستند ) مىگوييد ؟ بلكه كافران را مكر و فسون در نظر زيبا آمده و از راه خدا باز ماندند و هر كس را خدا گمراه كند ( يعنى از اتمام حجّت به گمراهى واندارد ) ديگر هيچ كس وى را هدايت نخواهد كرد ،
و چنين گمراهان هم در زندگى دنيا ( به انواع بلا ) معذّبند و هم در عالم آخرت به سختترين عذاب گرفتارند و هرگز از قهر خدا بازدارندهى ندارند .
تفسير
وَ لَوْ أَنَّ قُرْآناً سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الْأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتى
و اگر قرآنى بود كه مىتوانست كوهها را حركت دهد و زمين را بشكافد و مردگان را به سخن در آورد همين كتاب قرآن بود .
چون بين مردم چنين معروف بود كه بعضىها ورد مىخوانند و در چيزى كه مىخواهند فوت مىكنند و مىدمند و سنگها را به حركت درمىآورند باران نازل مىكنند ، و شهرها را نشان مىدهند ، و غايب را احضار مىكنند ، چنانچه اين معنا در زمان ما از مرتاضهاى متشرّع و غير آنها معروف است . . .
لذا خداوند مىفرمايد : اگر در عالم چيزى خوانده شود كه كوهها را به حركت در آورد . . . تا آخر آن چيز همان قرآن است نه