تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 660

مساهمون:

ص٦٦٠
تُصِيبُهُمْ بِما صَنَعُوا
به سبب كارهايى كه در حال كفرشان انجام داده‌اند به آن‌ها .
قارِعَةٌ
مصيبت و بلايى نازل مىشود .
أَوْ تَحُلُّ قَرِيباً مِنْ دارِهِمْ
يا بلا و مصيبت به نزديك خانه آنان و به امثال آنان نازل مىشود كه آن‌ها را نيز مىترساند و اثر بلا به آن‌ها نيز مىرسد . « 1 »
حَتَّى يَأْتِيَ وَعْدُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ
تا وقتى كه وعده‌ى خدا به عذاب در دنيا از قبيل كشته شدن و اسارت و غارت برسد ، و ممكن است مقصود از وعده‌ى خدا قبض ارواح آنان باشد ، به هر حال خدا هرگز خلاف وعده نمىكند .
وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ
اين گفتار از باب دلدارى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است كه تنها تو نيستى كه مورد استهزا قرار مىگيرى پيامبران پيش از تو نيز چنين بوده‌اند .
فَأَمْلَيْتُ لِلَّذِينَ كَفَرُوا ثُمَّ أَخَذْتُهُمْ
تهديد به استهزاكنندگان است ، كه ما در اول به آن‌ها مهلت داديم و چون از كار خود پشيمان نگشتند ، آن‌ها را به عقوبت گرفتم .
فَكَيْفَ كانَ عِقابِ
استفهام براى ترسانيدن و طولانى
هامش
( 1 ) طبرى مىگويد : منظور وعده‌ى فتح مكّه است در آن صورت معناى آن ، اين است : به زودى به خانه ( شهر ) آن‌ها وارد مىشوى .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 660 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى