وَ يُرْسِلُ الصَّواعِقَ فَيُصِيبُ بِها مَنْ يَشاءُ
« 1 » و او صاعقهها را مىفرستد تا به هر كسى كه بخواهد برخورد كند و نابودش سازد .
وَ هُمْ يُجادِلُونَ فِي اللَّهِ
و آنان به علّت نهايت و نادانى و عنادشان و ازآنرو كه انديشه و تدبّر نمىكنند كه تحت آن تسخيركنندهها قرار گرفتهاند ، دربارهى خدا و مبدأ و مرجع بودن و تفرّد او به الهيت و استحقاق عبادت و ساير صفات او به جدل برمىخيزند .
وَ هُوَ شَدِيدُ الْمِحالِ
مماحله يعنى كيد و مكر ، و ممكن است كه محال از محلّ به معناى نيرومند و شديد القوّه باشد ، و به مؤاخذه كردن شديد و غضب شديد نيز تفسير شده كه اين دو از لوازم همان معنايى است كه ذكر شد .
لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ
« 2 » بدان كه حقّ مطلق خداى تعالى و حقّ مضاف فعل او است ، و هر حقّى با حقّ بودن فعل او حقّ است ، بلكه هر حقّى به سبب فعل او كه ولايت مطلقه است متحقّق مىشود ، چنانچه بارها گذشت .
هامش
( 1 ) مفسّرين گفتهاند : اين جمله براى آن كسى است كه با سختى منكر پيغمبر بود و يا قصد سوء به آن حضرت داشت ، آتشى آسمانى فرود آمد و او را سوخت و اين آيه نازل شد .
( تفسير جامع )
( 2 ) حقّ : نزد اهل معرفت عبارت از ذات اللّه است ، و آنچه خدا بر خود واجب كرده است حقّ گويند . مترجمين