لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ ( 3 ) وَ فِي الْأَرْضِ قِطَعٌ مُتَجاوِراتٌ وَ جَنَّاتٌ مِنْ أَعْنابٍ وَ زَرْعٌ وَ نَخِيلٌ صِنْوانٌ وَ غَيْرُ صِنْوانٍ يُسْقى بِماءٍ واحِدٍ وَ نُفَضِّلُ بَعْضَها عَلى بَعْضٍ فِي الْأُكُلِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ( 4 )
ترجمه :
( 13 / 4 - 1 )
( المر ) ( رمزى بين خدا و رسول است ) ، اين است آيات كتاب خدا و قرآنى كه به حقّ و راستى بر تو از جانب پروردگار نازل گرديد و ليكن اكثر مردمان به آن ايمان نمىآورند ،
خدا است آن ذات پاكى كه آسمانها را چنان كه مىنگريد بىستون برافراشت آنگاه با كمال قدرت عرش را در خلقت بياراست و خورشيد و ماه را مسخّر ارادهى خود ساخت كه هر كدام در وقت خاصّ ( و مدار معيّن ) به گردش درآيند امر عالم را با نظامى محكم و آيات قدرت را با دلايلى مفصّل منظّم ساخت باشد كه شما بندگان به ملاقات پروردگار خود يقين كنيد ،
و اوست خدايى كه بساط زمين را بگسترد و در آن كوهها برافراشت و نهرها جارى ساخت و ( از درختان ) هرگونه ميوهها پديد آورد همه چيز را جفت بيافريد و شب تار را به روز روشن بپوشانيد همانا در اين امور متفكّران را دلايل روشنى بر قدرت آفريدگار است ،
و در زمين قطعاتى مجاور و متّصل است ( كه آثار هر قطعه مباين ديگرى است يك جا معدن طلا ، نفت و فيروزه و زغال و غيره است و يك جا نيست ) زمينى براى باغ انگور قابل است و يك جا براى زراعت غلّات و زمينى براى نخلستان آن هم نخلهاى گوناگون و با آن كه همه به يك آب