وَ غَلَّقَتِ الْأَبْوابَ وَ قالَتْ هَيْتَ لَكَ قالَ مَعاذَ اللَّهِ إِنَّهُ رَبِّي أَحْسَنَ مَثْوايَ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ ( 23 ) وَ لَقَدْ هَمَّتْ بِهِ وَ هَمَّ بِها لَوْ لا أَنْ رَأى بُرْهانَ رَبِّهِ كَذلِكَ لِنَصْرِفَ عَنْهُ السُّوءَ وَ الْفَحْشاءَ إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُخْلَصِينَ ( 24 ) وَ اسْتَبَقَا الْبابَ وَ قَدَّتْ قَمِيصَهُ مِنْ دُبُرٍ وَ أَلْفَيا سَيِّدَها لَدَى الْبابِ قالَتْ ما جَزاءُ مَنْ أَرادَ بِأَهْلِكَ سُوءاً إِلاَّ أَنْ يُسْجَنَ أَوْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 25 )
ترجمه :
( 12 / 25 - 22 )
و چون يوسف به سنّ رشد و كمال رسيد او را مسند حكمفرمايى و مقام دانش عطا كرديم و همچنين ما نكوكاران عالم را پاداش مىبخشيم ،
يوسف در آن خانهاى كه بود بدون آن كه نظر بد و خيانت كند بانوى خانه به ميل نفس خود با او بناى مراوده گذاشت و روزى درها را بست و يوسف را به خود دعوت كرد و اشاره كرد كه من براى تو آمادهام . ( يوسف كه عفّت ذاتى و قدس الهى داشت ) جواب داد به خدا پناه مىبرم ( كه بر چنين عمل زشت اقدام كنم ) خدا مرا مقامى منزّه و نيكو عطا كرده ( چگونه خود را به ستم و گناه آلوده كنم ) كه خدا هرگز ستمگران را رستگار نسازد ،
آن زن از فرط ميل با آن كه از يوسف جواب ردّ و امتناع شنيد باز در وصل او اصرار و اهتمام كرد و اگر لطف خاصّ خدا و برهان روشن حقّ نگهبان يوسف نبود او هم به ميل طبيعى اهتمام كردى ولى ما ميل او را از قصد بد و عمل زشت بگردانيم كه همانا او از بندگان معصوم و پاكيزه ماست .
و