بيرونت نياورند و تو را به سركشى و تمايل به غير خدا را داخل نكنند ، و نيز بر طاعتها خصوصا بر نمازهاى پنجگانه صبر كن كه آنها را با جميع شرايطش بهجا آورى .
فَإِنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ
نهادن اسم ظاهر بجاى ضمير براى اين است كه مطلب به مانند برهان باشد و اشاره به فرمان به احسان و نيكى به گناهكار و بدكار شود .
و وجه اختلاف خطاب در اين آيات از قول خدا ( فاستقم ) تا قول خدا ( و اصبر ) به خصوص و عموم بر شخص انديشمند در لطيفههاى خطاب مخفى نيست .
فَلَوْ لا كانَ مِنَ الْقُرُونِ مِنْ قَبْلِكُمْ أُولُوا بَقِيَّةٍ
پس از آن كه از طغيان و سركشى نهى كرد و تماس را به سبب ميل به ظالم ذكر نمود .
و اين كه نماز حسنه است و حسنات سيّئات را از بين مىبرند ، و امر به صبر بر طاعتها و اذيّت قوم نمود .
و اشاره به امر به احسان كرد . . . پس از همه اينها آنها را بر
هامش
( اصطلاحات عرفانى دكتر سجّادى ) مولوى گويد :هفت سال ايّوب با صبر و رضا * در بلا خوش بود با ضيف خداگفت حقّ ايّوب را در مكرمت * من به هر موى تو صبرى دادمتهين به خود مكن چندين نظر * صبر ديدى صبر ده را هم نگر