مقصود دفع توهّمى است كه از نهى از طغيان به معناى عدم تمكّن « 1 » و نهى از ميل به ظالمان پديد مىآيد گويا كه چنين توهّم مىشود كه هيچ كس از عدم تمكّن و ميل به ظالم خالى نيست ، مخصوصا از ظلم به خودش .
و در خبر است « 2 » كه نماز تا نماز ديگر كفّارهء گناهانى است كه بين آن دو واقع مىشود مادامىكه از گناهان كبيره اجتناب شود ، و نيز وارد شده كه خداى تعالى با هر حسنه يك سيّئه و گناه را از بين مىبرد .
و نيز وارد شده كه براى شخص گناهكار چيزى شديدتر از نيكوكارى گناه را بر طرف نمىكند و چيزى سريعتر از آن گناه را درك نكرده و نابودش نمىسازد .
زيرا آن حسنه و كار نيك گناهان بزرگ قديمى را كه صاحبش آن را فراموش كرده درمىيابد و آن را از بين برده و ساقط مىكند و آن را بعد از اثبات محو و نابود مىسازد ، و اين است معناى قول خداى تعالى :
( إِنَّ الْحَسَناتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئاتِ ) .
و از ( يكى از ) امام صادق و امام باقر عليهما السّلام آمده است كه على عليه السّلام فرموده : شنيدم حبيبم رسول خدا مىفرمود : اميدواركنندهترين آيه در كتاب خدا اين آيه است : ( اقم الصّلاة طرفى النّهار . . . تا آخر آيه ) و
هامش
( 1 ) مأخذ حديث تفسير صافى جلد 2 صفحه 475 تفسير العياشى 2 صفحه 161 حديث 72
( 2 ) تفسير صافى جلد 2 ص 475 ، تفسير العياشى 2 : ص 161 / ح 72 .