تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 373

مساهمون:

ص٣٧٣
عطا و ذخيره‌اى فرستادند ، اى رسول ما ، اين بعضى از اخبار ديار ستمكاران است كه بر تو حكايت كرديم كه برخى از آن ديار ( گرچه خلقش مردند شهرشان ) هنوز معمور است و برخى ديگر شهرها هم به كلّى نابود شده و هم داس مرگ اهلش را درو كرد و آن‌ها كه به هلاكت رسيدند نه ما بر آن‌ها بلكه خود بر خويشتن ستم كردند و غير خدا همه خدايان باطلى را كه مىپرستيدند هيچ دفع هلاكت از آنان ننمود و هنگامى كه امر قهر خدا بر هلاكشان در رسيد ( آن بتان كه مىپرستيدند چيزى ) جز حسرت بر آنان نيفزودند ، اين‌گونه است سختگيرى پروردگار هرگاه بخواهد ديار ستمكاران را ويران كند كه انتقام و مؤاخذه خدا بسيار شديد و دردناك است ، همانا اين هلاك بدكاران آيت و عبرتى است بر آن كس كه از عذاب روز محشر بترسد ، كه روز محشر روزى است كه همه خلق در آن جمع شوند و جزاى اعمال خود را ببينند ، و ما آن روز را به تأخير نيافكنيم جز وقتى كه در علم ما معيّن است .

تفسير

وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ
ولايت است كه موجب سلطنت بر همه مىشود و چون عصا را كه از جمادات است موجود زنده ( مار و اژدها ) قرار دادن از ظهور سلطنت ولايت بوده و بدين‌وسيله سلطنت تام و كامل مىشود . لذا مقصود از سلطان مبين در ظاهر بايد عبارت از عصا باشد .
إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ
فرستاديم به سوى فرعون و اشراف قومش مردم
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 373 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى