جستن براى آنها و سرزنش كردن خودش .
و همانطور كه آيه در عالم كبير جارى است در عالم صغير و معامله با اهل مملكت آن عالم نيز جريان دارد ، و همانطور كه در معامله بين شخص و ساير خلق جريان دارد .
همچنين در معامله بين او و بين خدا نيز جريان دارد ، بنابراين از تعميم آيه غفلت نكن ، بلكه ناظر متدبّر در آيات الهى باش كه چنين كسى بايد اوّلا قبل از هر چيز در مصداق هر آيه در وجود و مملكت خودش نظر و تدبّر نمايد ، سپس به مصاديق خارجى آن نظر افكند ، و آيه را فقط مخصوص كسى كه درباره او نازل شده نگرداند .
مثلا هرگاه آيهاى را تلاوت كرد كه در آن ذكر فرعون و موسى است پس اوّلا به وجود خودش و فرعون مملكتش كه او را به خدايى و استقلال و استبداد مىخواند نظر افكند ، و در موسى وجودش دقّت كند كه اهل مملكتش و فرعونش را بر اقرار به خدا و اطاعت او فرا خوانده است .
سپس به حال موسى و فرعون و آنچه كه به نفع و ضرر آن دو است نظر اندازد تا عبرت گرفته و موسى وجودش را در دعوتش كمك نمايد ، پس از آن به موسى و فرعون زمانش نظر كند تا از آن دو عبرت گرفته ، و حال آنها را با گذشتگان مقايسه كند و از فرعونش منزجر گشته و موسىاش را طلب كند تا بدينوسيله موسى وجودش را كمك كرده و از فرعونش بگريزد .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 363
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٣٦٣