آيات عالم صغير و نافرمانى فرستادگان آن عالم و پيروى همه ستمگران آن عالم است ، و اين كنايه از امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله است ، گويا كه گفته است : اى امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله آيات پروردگارتان و جانشينان او را انكار نكنيد و نافرمانى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را در مورد گفتارش درباره على نكنيد ، و از امر جبّارى كه بر على عليه السّلام ستم مىكند و با او عناد مىورزد پيروى نكنيد .
وَ أُتْبِعُوا فِي هذِهِ الدُّنْيا لَعْنَةً وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا إِنَّ عاداً كَفَرُوا رَبَّهُمْ
و آنها به لعن خدا هم در حيات دنيا و هم در قيامت گرديدند ( اى اهل ايمان ) آگاه باشيد كه قوم عاد به خداى خود كافر و از رحمت او دور شدند ) .
قوم عاد پروردگار مضاف و نسبىشان را انكار كردند و كافر شدند كه آن عبارت از هود است ، سپس به پروردگار مطلقشان كافر شدند ، شما به على عليه السّلام كافر نشويد كه گفته شود دورى از رحمت خدا بر شما باد .
و چنانچه به قوم هود گفته مىشود :
أَلا بُعْداً لِعادٍ قَوْمِ هُودٍ
« 1 » اى مؤمنان بدانيد كه قوم عاد امّت هود از رحمت خدا دورند ، و تكرار ( ألا ) و ( عادا ) و بدل آوردن از آن به ( قوم هود ) بدان جهت است كه مقام مقام غضب و تهديد است و تكرار و غليظ و تند سخن گفتن و طول دادن در اين مقام مطلوب است .
هامش
( 1 ) روح البيان : تكرار كلمهى الا و عاد و لعنت به دنيا و آخرت بر آنها براى پند است و عبرت ، و اهميّت و كمال زشتى فكر و كار آن مردم .