آمد .
نَجَّيْنا هُوداً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا
هود و مؤمنين همراه او را نجات داديم ، چون به سبب ايمانشان مستحقّ رحمت و مهربانى بودند .
وَ نَجَّيْناهُمْ مِنْ عَذابٍ غَلِيظٍ
و آنها را از عذاب سخت هم نجات داديم اين جمله از قبيل عطف تفصيل بر اجمال است و فايده آن تأكيد نجات دادن ، و لذا لفظ ( نجّينا ) و تصريح به آنچه كه از آن نجات پيدا كردند تكرار شده تا از عذاب آنها سامعين را بترساند ، و ممكن است مقصود از نجات دوّم نجات دادن از عذاب آخرت باشد .
وَ تِلْكَ عادٌ
جَحَدُوا بِآياتِ رَبِّهِمْ
اين قوم عاد است كه به سبب كفران به هود و معجزاتش گويا كه جميع آيات پروردگار را انكار كردند ، و بارها اين مطلب گذشت كه اينگونه جملهها كنايه از امّت محمّد صلّى اللّه عليه و آله و انكار آنها نسبت به على عليه السّلام و كفرشان به اوست .
وَ عَصَوْا رُسُلَهُ
به سبب نافرمانى هود جميع فرستادگان خدا را نافرمانى كردند ، چون كسى كه يكى را انكار كند همه را انكار كرده است ، يا مقصود فرستادگان زمان و شهرهاى خودشان است .
وَ اتَّبَعُوا أَمْرَ كُلِّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ
و پيرو امر شخص متكبر جبّار شدند ، چون آنها وقتى پيرو يكى از ستمگران و جبّارها شدند پيرو همه آنها مىشوند ، چون همه از يك سنخ هستند ، يا مقصود پيروى امر ستمگران شهرهايشان است ، يا صيغه جمع اشاره به انكار