تَسْخَرُوا مِنَّا فَإِنَّا نَسْخَرُ مِنْكُمْ كَما تَسْخَرُونَ ( 38 )
ترجمه :
( 11 / 38 - 33 )
نوح عليه السّلام گفت آن وعده را اگر خدا خواهد البتّه به شما مىرسد و هيچ از آن گريزى نداريد ،
و ديگر پند و نصايح من شما را سود نكند و اگر خدا خواهد شما را گمراه كند ( يعنى به حال گمراهى خود واگذارد ) من ميل ندارم تا دوباره شما را نصيحت كنم او خداى شما است و به سوى او بازگرديد ، ( آيا قوم ايمان مىآورند ؟ )
يا باز خواهند گفت كه تو از پيش خود سخنانى فرا بافته و از دروغ به وحى خدا نسبت مىدهى بگو اگر چنين باشد عقوبت آن گناه بر من است ( نه بر شما ) و من از كفر و گناه شما بيزارم ،
و به نوح عليه السّلام وحى شد كه جز همين عدّه كه ايمان آوردهاند ديگر ابدا هيچ كس از قومت ايمان نخواهد آورد و تو بر كفر و عصيان اين مردم ( لجوج ) محزون مباش ،
و به ساختن كشتى در حضور ما و به دستور ما مشغول شو و درباره ستمكاران كه البتّه بايد غرق شوند سخن مگوى ، و نوح عليه السّلام ( به امر خدا ) به ساختن كشتى پرداخت و ( چون در بيابان بىآبى )
كشتى مىساخت هر كس از قومش بر او مىگذشت وى را مسخره مىكرد و نوح عليه السّلام در جواب آنها مىگفت اگر امروز شما ما را مسخره مىكنيد ما هم روزى شما را پاسخى بدهيم كه بعد از اين بدانيد ) .
تفسير
قالَ
نوح عليه السّلام گفت : من توانايى آوردن عذاب و وعده آن را ندارم و شما سبب جهل و نادانى خودتان عذاب را به من نسبت