تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 303

مساهمون:

ص٣٠٣
آمد و آن توهّم اين معنا است كه آن‌ها اهل علم و عقلند ، و مقابل اين سخن آنان است كه مىگفتند ما تو را جز بشر نمىبينيم . و لذا فرمود : و لكن من شما را قومى نادان و جاهل مىبينم ، يعنى اين كه تكذيب كردن شما مرا و پيروى نكردنتان از من بدان جهت نيست كه شما ذكر كرديد بلكه از آن جهت است كه شما در دار جهل واقع شده و از علم و عقل دور هستيد .
وَ يا قَوْمِ مَنْ يَنْصُرُنِي مِنَ اللَّهِ إِنْ طَرَدْتُهُمْ
اين كه ايمان آن‌ها با اراده و مشيّت خدا است و راندن و دور كردن آن‌ها جائز نيست مگر با مشيّت و اذن خدا ، پس اگر من آن‌ها را با خواست خودم يا خواست شماها از خود برانم خداوند بر من خشم مىگيرد و چه كسى است كه در مقابل خشم خدا مرا يارى كند ؟
أَ فَلا تَذَكَّرُونَ
آيا اين مطالب را كه گفتم متذكّر نمىشويد ؟ تا ديگر درخواست طرد آن‌ها از من نكنيد .
وَ لا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ
من بشما نمىگويم كه خزاين خدا پيش من است تا شما مرا و يارانم را تكذيب كنيد بدان جهت كه ما فقير و بىبضاعت هستيم .
وَ لا أَعْلَمُ الْغَيْبَ
و من علم غيب نمىدانم و ادّعاى علم غيب نمىكنم تا شما مرا تكذيب كنيد و بگوييد علم غيب كه مىدانى چرا با كسب‌هاى پرفايده مالت را زياد نمىكنى ، با از اين كه در سؤال از پيشگويىها كه جواب نمىدهم مرا تكذيب كنيد .