توجّه است و امّت به معناى قصد است . و معدود به معناى اندك است .
ممكن است مقصود اصحاب امام قائم ( عجّل اللّه فرجه ) باشد كه سيصد و ده و اندى است ، و در اخبار به هر دو معناى اشاره شده است .
لَيَقُولُنَّ
آنان از باب استهزا خواهند گفت :
ما يَحْبِسُهُ أَلا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفاً عَنْهُمْ
چه چيز باعث تأخير عذاب شد ؟ آگاه باشند روزى كه عذاب بيايد هيچ چيز نمىتواند عذاب را از آن برگرداند ، و مقصود از آن روز روز ظهور قائم عليه السّلام يا روز مرگ يا روز عذاب دنيا يا روز قيامت است .
وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
آنان را عذابى كه آن را به استهزا مىگرفتند احاطه خواهد كرد ، يعنى قبل از آن زمانى كه به آنها وعده عذاب داده شده ، زيرا مادّه عذاب آنان را احاطه كرده و صورت عذاب در آنها نهان است و لكن آنها جون جلو چشمشان پرده است نمىفهمند .
وَ لَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْناها مِنْهُ
اگر به انسان نعمت تندرستى و صحّت و گشايش در روزى و فرزند دهيم و سپس از او بگيريم نااميد است و كفران نعمت مىكند .
إِنَّهُ لَيَؤُسٌ
از دادن آن نعمت و برخوردار شدن از آن نااميدست ، چون اعتقادش به فضل و كرم ما درست نيست .
كَفُورٌ
كفران نعمت كرده و ناسپاس است ، چون قلبش به