ناسپاسى كه موجب غفلت از منعم باشد نكشانده و به واسطهاى ترس از زوالپذيرى نعمت بر فخر و مباهات در نعمت و گردنكشى از حق جرى نمىسازد .
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
مقصود از صبر در حقيقت دخول در اسلام و تحت احكام نبوّت است ، و كلمه صبر در اين گفتار خداى تعالى كه مىفرمايد :
وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ
« 1 » به محمّد صلّى اللّه عليه و آله از جهت نبوّتش تفسير شده است ، و مقصود از كردار شايسته در حقيقت عبارت از داخل شدن در ايمان و احكام ولايت است .
و نماز كه اصل كردارهاى شايسته مىباشد به على عليه السّلام از جهت ( دليل ) ولايتش تفسير شده است .
أُولئِكَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ كَبِيرٌ فَلَعَلَّكَ تارِكٌ بَعْضَ ما يُوحى إِلَيْكَ
« 2 » شايد تو بعضى از چيزهايى كه در فضيلت على عليه السّلام يا در ولايتش به تو وحى مىشود ترك كنى و آن را تبليغ نكنى ، چنانچه روايت شده كه نبىّ صلّى اللّه عليه و آله مردم را به سوى على عليه السّلام فراخواند و قومش او را به استهزاء گرفتند ، يا اين كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله بعد از آن كه وحى به ولايت على عليه السّلام نازل شد از تكذيب قومش ترسيد .
هامش
( 1 ) سبب توفيق دو چيز است : توجّه خدا و استمداد از ساحت حقّ و استقامت و ثبات در كار . ( تفسير جامع )
( 2 ) مجمع البيان : اين جمله براى توجّه مردم است كه سوء رفتار شما در پيغمبر مؤثّر نيست و از كار خود باز نخواهد ماند كما قيل :در شب مهتاب مه را بر سماك * از سگان و عوعو ايشان چه باك