و زمين را در فاصله شش روز آفريد و عرش « 1 » با عظمت او بر آب « 2 » قرار يافت تا شما را بيازمايد كه عمل كدام يك از شما نيكوتر است و اى رسول اگر محقّقا به اين مردم برگويى كه ( شما براى جهان ديگر خلق شدهايد ) و پس از مرگ زنده خواهيد شد همانا كافران خواهند گفت كه اين سخن را هرگز حقيقتى جز به سحر و خيال موهوم نيست .
تفسير
أَلا إِنَّهُمْ يَثْنُونَ صُدُورَهُمْ
« 3 » ثنى الصّدر و ثنى الظّهر كنايه از اين است كه انسان خود را مخفى كند تا كسى او را نبيند ، و اين جمله ظاهر كردن مذمّت ( سرزنش ) آنان است به اين كه آنها به جهت حماقتشان دلها و سينههايشان را برمىگردانند تا حقّ و كلام خدا را نشنوند .
لِيَسْتَخْفُوا مِنْهُ
تا خود را از خدا مخفى سازند ، با اين كه خداوند به ( درونها ) و سرّهايشان عالم است ، پس چگونه
هامش
( 1 ) عرش روح و حقيقت انسان است .
( 2 ) آب مراد از آن معرفت است . شاه نعمة اللّه ولى گويد :گرنه آب و حيات معرفت است * عين كوثر بگو كوثر چيستو به معناى فيض هم آمده است :تن زنده به جان و جان زنده به تن * خوش آب حيات است در اين جو درياببه معناى فكر ، انديشه ، و مدركات ظاهرى و باطنى هم آمده است .
( 3 ) اين آيه بيان مىكند حال مشركين را وقتى كه تلاوت قرآن را مىشنوند . ( تفسير جامع )