سورة توبه
يكصد و بيست و نه آيه است ، كه همهء آن مدنى است و بعضى گفتهاند غير از دو آيه همه مدنى است . و آن دو آيه قول خداى تعالى
« لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ . . .
تا آخر سوره » است .
براى اين سوره ده نام شمردهاند :
1 - سوره برائت . 2 - توبه . 3 - الفاتحه . 4 - المبعثرة براى اينكه از اسرار منافقين بحث مىنمايد . 5 - المقشقشه از جهت تبرئه آن از نفاق . 6 - البحوث ، جهت بحث آن از اسرار منافقين .
7 - المدمدمه يعنى هلاككننده . 8 - الحافره از حفر به معنى پاكسازى . 9 - المثيره . 10 - سورهء عذاب .
از امير المؤمنين عليه السّلام روايت شده است كه در اوّل سورهء برائت
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
نازل نشد زيرا كه
بِسْمِ اللَّهِ
براى امان و رحمت است در حالى كه سورهء برائت براى دفع امان و توسّل به شمشير نازل شده است .
از امام صادق عليه السّلام است كه سورهء انفال و برائت يك سوره هستند و لذا بين آنها
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
نازل نشده است .
بعضى گفتهاند : آيات قرآن بر نبىّ صلّى اللّه عليه و آله نازل مىشد ، پس برخى از نويسندگان را فرا مىخواند و مىگفت : اين آيه را در