تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 413

مساهمون:

ص٤١٣
لِيُضِلُّوا عَنْ سَبِيلِكَ
تا مردم را از راه تو گمراه كنند ؟ بدين گونه كه نظر مردم را به سوى كالاى فانى گرايش داده ، و پيروى از كسانى بكنند كه كالاهاى فانى دنيا را در دست آنها مىيابند .
رَبَّنَا اطْمِسْ عَلى أَمْوالِهِمْ
خدايا اموال آنها را نابود ساز تا مردم به وسيلهء آنها به فتنه نيفتند .
وَ اشْدُدْ عَلى قُلُوبِهِمْ
يعنى ريسمانهاى قساوت را در دلهايشان محكم ببند .
فَلا يُؤْمِنُوا حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ
زيرا اينان ايمان نمىآورند مگر آن‌وقت كه عذاب دردناك را هنگام احتضار ببينند ، و « لا يؤمنوا » مجزوم به « لا » است يا منصوب به « أن » مقدّر است ، نفرين بر آنها است به اينكه دلهاى آنها محكم و سخت و بىايمان است ، و اين نفرين پس از آن بود كه فهميد ، خيرى در آنها نيست و از ايمان آنها مأيوس شد .
قالَ قَدْ أُجِيبَتْ دَعْوَتُكُما
خدا گفت : خواست شما برآورده شد در اخبار وارد شده است بين دعاى موسى عليه السّلام و وعدهء اجابت دعا و بين اخذ فرعون و قومش چهل سال بود .
فَاسْتَقِيما
يعنى در حال دعوت كه شما دو نفر ( موسى و هارون ) پايدار و استوار باشيد ، و با تأخير افتادن وعدهء اجابت مانند جاهلان مضطرب نشويد ، و استقامت در امر عبارت از تمكّن و پايدارى در آن است به نحوى كه هيچ بازدارنده‌اى نتواند از آن كار باز دارد .