يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
پس از آنكه همراهى خودش را با مؤمنين و يارى كردن آنها ذكر كرد ، آنان را مورد خطاب قرار داد تا از باب لطف به آنها به طاعت رسول ، كه همان ملاك ايمان است ترغيبشان كند و آنها را از مخالفت با نبىّ صلّى اللّه عليه و آله كه منافى ايمان است بر حذر دارد .
أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ لا تَوَلَّوْا عَنْهُ وَ أَنْتُمْ تَسْمَعُونَ
در حالى كه شما آن مواعظ و همراهى خدا و ياريش را مىشنويد ، و چون اطاعت خدا به سبب طاعت رسول است فعل را تكرار نكرد و ضمير مجرور را مفرد آورد .
وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قالُوا سَمِعْنا
و شما مانند آنهايى كه مىگويند شنيديم به معنى شنيدن لفظى ، ( مانند حيوان ) نباشيد .
وَ هُمْ لا يَسْمَعُونَ
درحالىكه آنها در حقيقت نمىشنوند و مانند انسان نيستند كه معنى را درك كنند .
إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِنْدَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ
بدترين جانوران كسانى هستند كه نسبت به مقصود ذكر و نسبت به سخن گفتن كه مقصود اصلى از شنيدن است لال مىباشند .
الَّذِينَ لا يَعْقِلُونَ
آنهايى كه از اشارات شنيدنىها كه مورد نظر است ، تعقل نمىكنند .
وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ فِيهِمْ خَيْراً لَأَسْمَعَهُمْ
و اگر خداوند در آنها خير و صلاح مىديد ، آنها را به كلام حقّ شنوا مىگردانيد ، اين قضيه شرطيّه از قبيل منفى كردن تالى به جهت نفى مقدّم است ، چنان كه اكثر موارد استعمال لفظ « لو » در لغت است ، براى بيان ملازمهء بين مقدّم و تالى