تفسير :
إِنْ تَسْتَفْتِحُوا
اى كافران اگر شما از خدا فتح و نصرت مىطلبيد ، بنا بر اين كه خطاب به مشركين مكّه باشد ، چنان كه گفته شده است كه آنها هنگام خروج از مكّه براى جنگ بدر به پردههاى كعبه چنگ زدند و فتح و پيروزى بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله را خواستار شدند .
و نقل شده كه ابو جهل در روز بدر طلب فتح نمود و از خدا نصرت و يارى خواست ، و بعضى گفتهاند : خطاب به مؤمنين است .
فَقَدْ جاءَكُمُ الْفَتْحُ
از باب استهزا مىگويد : اكنون براى شما فتح رسيد !
وَ إِنْ تَنْتَهُوا
حال اگر از دشمنى با رسول صلّى اللّه عليه و آله و انكارش دست برداريد ،
فَهُوَ خَيْرٌ
همان براى شما اختيار شده است ، مقصود برترى و تفضيل نيست ، يا اينكه مقصود تفضيل است نسبت به اعتقاد آنها .
لَكُمْ وَ إِنْ تَعُودُوا نَعُدْ وَ لَنْ تُغْنِيَ عَنْكُمْ فِئَتُكُمْ شَيْئاً وَ لَوْ كَثُرَتْ
يعنى نه مىتوانند نفعى به شما برسانند و نه ضرر ، چنان كه زيادى عدّه شما را بىنياز نكرد .
وَ أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ
بنا بر قرائت « انّ » با كسره جمله حاليه است ، و بنا بر قرائت « أن » با فتح جمله معطوف بر « شيئا » است يعنى جمعيّت و سپاه شما جلو ضرر شما را نمىتواند بگيرد ، و همينطور نمىتواند از بودن خدا با مؤمنين كه سبب شكست و ضرر شماست جلوگيرى كند .