كردن ، نفاق و دورويى مىكنند و چيزى را اظهار مىكنند كه دلهايشان بر خلاف آن است و دروغ مىگويند و قسم به دروغ مىخورند و از خدا و رسولش روى بر مىگردانند ، پس آنها با اين عذر آوردن در اين رذائل و پستىهاى چهارگانه واقع شدهاند كه هر يك به تنهايى كافى است كه آنها را هلاك كند .
لِيُرْضُوكُمْ
چون ايمان به خدا و رسولش ندارند محض مماشات و مداراى با شما مىخواهند شما را راضى و خشنود سازند .
وَ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَحَقُّ أَنْ يُرْضُوهُ
در حالى كه خدا و رسولش سزاوارترند كه خشنود گردند مفرد آوردن ضمير براى اين است كه رضاى خدا ظاهر نمىشود و رسيدن به آن ممكن نيست مگر با رضاى رسول صلّى اللّه عليه و آله .
إِنْ كانُوا مُؤْمِنِينَ
يعنى اينكه ايمان مقتضى راضى كردن خدا و رسولش مىباشد اگر چه خشم جميع خلق را موجب شود .
أَ لَمْ يَعْلَمُوا أَنَّهُ مَنْ يُحادِدِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ فَأَنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ خالِداً فِيها ذلِكَ الْخِزْيُ الْعَظِيمُ
يعنى كسى كه با خدا و رسولش خصومت كند در آتش جهنم هميشه خواهند بود و اين خوارى بزرگى است .
يَحْذَرُ الْمُنافِقُونَ أَنْ تُنَزَّلَ عَلَيْهِمْ سُورَةٌ تُنَبِّئُهُمْ بِما فِي قُلُوبِهِمْ قُلِ اسْتَهْزِؤُا إِنَّ اللَّهَ مُخْرِجٌ ما تَحْذَرُونَ وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ لَيَقُولُنَّ إِنَّما كُنَّا نَخُوضُ وَ نَلْعَبُ قُلْ أَ بِاللَّهِ وَ آياتِهِ وَ رَسُولِهِ كُنْتُمْ