استيناف از جانب خداست جهت ردع و منع آنها .
قَدْ كَفَرْتُمْ
در حالى كه كافر شديد .
بَعْدَ إِيمانِكُمْ
با وجودى كه به وسيلهء توبه به دست محمّد صلّى اللّه عليه و آله و بيعت عامّ به دست او به ايمان اوّليه رسيده بوديد .
إِنْ نَعْفُ عَنْ طائِفَةٍ مِنْكُمْ
اگر از گروهى از آنان پس از توبه آنها درگذشتيم .
نُعَذِّبْ طائِفَةً بِأَنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمِينَ
گروهى كه مجرم هستند گرفتار عذاب خواهيم كرد ، چون توبه نكردند ، يا اينكه كفر ملّى آنها منجر به كفر فطرى شد كه توبه با آن پذيرفته نيست .
و بنا بر قرائت « يعف » و « يعذّب » به صورت غيبت محتمل است از جملهء قول رسول صلّى اللّه عليه و آله باشد .
الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ بَعْضُهُمْ مِنْ بَعْضٍ
مردان و زنان منافق از يكديگر و پشتيبان يكديگرند و چنان كه ادّعا كردند از شما نيستند و جمله خبر از « المنافقون » است ، يا حال از « المنافقون و المنافقات » يا معترضه است .
يَأْمُرُونَ بِالْمُنْكَرِ
از جهت قال و حال و وجود در عالم صغير و كبيرشان ، به زشتىها امر مىكنند ، زيرا كه آنها به صور منكرات متصوّر شدهاند و هر كس به هم شكل و سنخ خود عملى مىكند ، پس هر مردى به صورت منكر صورتبندى شده ، و بر وفق صورت خود امر به منكر مىكند ، و شأنى و كارى جز امر به منكر ندارد چون سنخيّت و شاكلهاش منكر است اگر چه صورت امرش امر به معروف باشد ، لذا با مضارع آورد كه