تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 179

مساهمون:

ص١٧٩
سر شما خواهد آورد و اگر از آنها بپرسند كه چرا استهزاء مىكنيد پاسخ گويند كه ما به مطايبه سخن را نديم . اى رسول به آنها بگو كه آيا با خدا و آيات خدا و پيامبر او تمسخر مىكنيد ؟

تفسير :

وَ مِنْهُمُ الَّذِينَ يُؤْذُونَ النَّبِيَّ وَ يَقُولُونَ هُوَ أُذُنٌ
عده‌اى پيامبر را مىآزارند كه و لو از هر گوينده‌اى كه باشد ، مىشنود و دهن بين است
قُلْ
بگو كه او
أُذُنُ خَيْرٍ لَكُمْ
مىشنود هر آنچه را كه در آن صلاح شماست اگر چه شما نمىدانيد كه صلاح شما در آن است .
يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ يُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِينَ
كه او به خدا به مؤمنان ايمان دارد ، اين سخن با بيان گفته رسول صلّى اللّه عليه و آله است ، يا مستأنف از خداست ، و مقصود بيان حال رسول يا بيان علّت ( اذن خير ) بودن اوست . بدان كه سالك الى اللّه داراى ايمان به خدا در مقام وحدت است و به او توجّه دارد و از كثرت رو گردان است ، و در اين ايمان هيچ توجّهى به كثرت ندارد ، نه به خير و نه به شرّ . و نيز او در مقام كثرت و توجّه به آن داراى ايمان است ( زيرا آن را ظهور وحدت مىداند ) ، و در اين مقام براى او يك نوع تصرّف در كثرت وجود دارد امّا به خير توجّه دارد در صورتى كه آنچه كه به او توجّه كرده از ناحيهء كسانى باشد كه قابل تصرّف به خير باشند و جنبه خيرى آن بروز كند مانند همهء اجزاى عالم ، امّا آدميان تيره‌بخت و بدسيرتان زشت‌گرا ، همان خير در