تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 174

مساهمون:

ص١٧٤
است چه چيز قبول نفقه‌هاى آنان را منع كرد ، گفته باشد : آنها بر صفت مسلمانان نبودند كه نفقاتشان مقبول واقع شود . آنها به خدا سوگند ياد مىكنند كه :
إِنَّهُمْ لَمِنْكُمْ وَ ما هُمْ مِنْكُمْ
كه آنها از شما مؤمنانند ، در حالى كه از شما نيستند ، اين سخن تكذيب سوگند ياد كردن آنهاست .
وَ لكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ
يعنى از شما بر اموال و نفسهايشان مىترسند .
لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغاراتٍ
يعنى اگر پناهگاهى كه به آنجا پناه ببرند ، يا سلطانى كه به سبب او تقويت شوند ، ( و آن جواب سؤالى است كه تكذيب آنها آن را اقتضا كرده است ) ( أو مغارات ) يا غارهايى در كوهها .
أَوْ مُدَّخَلًا
يا سوراخهائى در زمين مىيافتند شتابان و به سرعت .
لَوَلَّوْا إِلَيْهِ
به آنجا مىرفتند ، و پناه مىبردند و از شما اعراض مىكردند و صورت اسلام را هم به خود نمىبستند .
وَ هُمْ يَجْمَحُونَ
و با شتاب و سرعت به آنجا مىرفتند
وَ مِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ
و از آنان كسى است كه به عيب گويى تو مىپردازد .
فِي الصَّدَقاتِ
در مورد تقسيم و جمع و حفظ آن جهت رساندن به مستحقّ آن .
فَإِنْ أُعْطُوا مِنْها رَضُوا وَ إِنْ لَمْ يُعْطَوْا مِنْها إِذا هُمْ