راغِبُونَ ( 59 ) إِنَّمَا الصَّدَقاتُ لِلْفُقَراءِ وَ الْمَساكِينِ وَ الْعامِلِينَ عَلَيْها وَ الْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَ فِي الرِّقابِ وَ الْغارِمِينَ وَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 60 )
ترجمه :
آنها همواره به خدا سوگند مىخورند كه ما هم از شما مؤمنانيم و حال آنكه آنها باطنا از شما نيستند و لكن اين قوم از قدرت اسلام مىترسند ،
اگر پناهگاهى يا سنگرى در غارهائى در كوهها يا گريز گاهى بيابند كه از تسلّط مسلمانان ايمن باشند ، البتّه بدانجا با نهايت شتاب مىگريزند ،
و بعضى از آن مردم منافق در تقسيم صدقات بر تو اعتراض و خرده گيرى كنند كه اگر به آنها مال بسيار عطا كنى از تو راضى مىشوند و الّا سخت خشمگين خواهند شد ،
و چقدر بهتر بود اگر آنها به آنچه كه خدا و رسول به آنها عطا مىكرد راضى بودند و مىگفتند خدا ما را كفايت است او و رسولش از لطف عميم به ما همه چيز عطا خواهند كرد كه ما تنها به خدا مشتاقيم ،
مصرف صدقات منحصرا به اين هشت طايفه است : فقيران ، عاجزان و متصدّيان ادارهء صدقات ، و براى تأليف قلوب و آزادى بندگان و قرضداران و در راه خدا ( امور خيريّه ) و مسافران تهيدست اين مصارف هشتگانه فرض و حكم خداست كه خدا بر تمام حكم و مصالح امور آگاه است .
تفسير :
وَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ
عطف به لحاظ معنى است چون مقصود از آيهء سابق اين بود كه آنها از مسلمانان خارج هستند و متّصف به صفات آنها نيستند ، گويا در وقتى كه گفته