تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً
بگو اى پيامبر آن كيست كه شما را از تاريكيها و سختيهاى بيابان و دريا نجات مىدهد كه او را با زارى و در نهان مىخوانيد . يعنى بدينوسيله از آنها اقرار بگيرد كه خداى شما همان است كه او را به زارى و از باطن مىخوانيد ، در حالى كه مىگوئيد :
لَئِنْ أَنْجانا مِنْ هذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ
كه اگر ما را از اين مهلكه نجات دهد از شكرگزاران خواهيم بود .
قُلِ اللَّهُ يُنَجِّيكُمْ مِنْها وَ مِنْ كُلِّ كَرْبٍ ثُمَّ أَنْتُمْ تُشْرِكُونَ
بگو خداست كه شما را از آن سختيها مىرهاند و از اندوه نجات مىدهد ولى شما باز هم به او شرك مىورزيد . اين سخن از باب تهديد است .
قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذاباً مِنْ فَوْقِكُمْ
او قادر است كه عذابى از بالاى سرتان فرستد چنان كه بر قوم لوط بارانى از سنگ فرستاد .
أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ
يا از زير پايتان مانند غرق فرعون و قومش و فرو بردن قارون به زير زمين .
أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعاً
يعنى افكار فرقههايى يا مسلكهايى كه هواها و خواستهايشان مختلف است ، با انديشههاى شما درآميزد زيرا هر گروهى پيرو پيشواى خود است .
وَ يُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ
و با قتال و راندن و دفع همديگر و سرقت و راهزنى ، سختى و بدبختى از جانب برخى