تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 71

مساهمون:

ص٧١
شوند ، و چنان كه شيطان البتّه فراموشت ساخت بعد از آنكه متذكّر كلام خدا شدى ديگر با گروه ستمگر ، مجالست مكن . بر كسانى كه پرهيزكارند ، عقوبت حساب بدكاران نخواهد بود . ليكن فقط بر آنهاست كه بدان را پند داده متذكّر سازند شايد از كار خود پرهيز كنند . اى رسول آنان را كه دين خود را به بازيچه و هوسرانى گرفتند و زندگانى دنيا آنها را فريب داد ، به حال خود واگذار همين قدر به آنها تذكّر ده كه سر انجام ، هر كس به عمل خود گرفتار مىشود و كسى را جز خدا ( در دو عالم ) دادرس و شفيعى نخواهد بود و هر چه بر اين آسايش خود از عذاب قيامت فديه دهد از او نپذيرند ( اگر باز پند نگرفتند غم مدار كه ) آنها همان كسانى هستند كه عاقبت به هلاكت مىرسند و به كيفر كفرشان به شرابى از حميم ( گداخته‌هاى ) جهنّم و عذابى دردناك گرفتار مىشوند .

تفسير

وَ هُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ
توفّى عبارت از گرفتن چيزى است با تمام اجزائش و مقصود در اينجا مطلق گرفتن است . و پس از آنكه احاطهء عملش را ذكر كرد خواست احاطهء ربوبيّت و الهيّتش را ذكر كند ، فرمود :
وَ يَعْلَمُ ما جَرَحْتُمْ بِالنَّهارِ
خدا مىداند آنچه را كه در روز كسب كرديد .
ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ
سپس از خوابتان در آن روز بر مىانگيزد .