شرك مىآورند .
اوست خدايى كه شما را از خاك بيافريد . پس فرمان اجل و مرگ را بر همه كس مسلّط كرد . اجلى كه ( به قلم ازلى ) نزد او معيّن و معلوم است . پس آيا باز شكّ در آيات خدا خواهيد كرد ؟
اوست خدا در همهء آسمانها و زمين كه از نهان و آشكار شما آگاه است و از آنچه مىكنيد با خبر مىباشد .
و هيچ آيتى از آيات الهى بر اينان نيامد جز آنكه از جهل و عناد از آن روى گردانيدند
حقّ را كه بر آنها آمد جدّا تكذيب كردند سپس به زودى خبر آنان كه حقّ را به فسوس و سخريّه گرفتند به شما خواهد رسيد ( كه چه روزگار سختى خواهند داشت ) .
تفسير
الْحَمْدُ لِلَّهِ
تفسير آن گذشت .
الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
خلق گاهى بر مطلق ايجاد اطلاق مىشود ، اعمّ از اينكه مسبوق به مدّت و مادّه باشد كه آن خلق به معنى اخصّ است مانند مواليد ، يا مسبوق به مادّه باشد نه مدّت و آن اختراع است مانند خلق افلاك و عناصرى كه در جوف آنهاست ، يا اينكه مسبوق به هيچ يك از آنها نباشد ولى وابستگى به مادّه داشته باشد و آن انشاء است مانند نفوس ، و يا وابستگى و تعلّق به مادّه هم نداشته باشد ، و آن ابداع است مانند عقول .
وَ جَعَلَ
كه متعدّى به يك مفعول باشد به معنى خلق است ، ولى اغلب در چيزى كه متعلّق به محلّ يا متعلّق به چيز ديگرى باشد ، چه عرض چه جوهر استعمال مىشود ، مانند قول خدا :