نصارى ) مىدانند كه اين قرآن از خداى تو بر تو به حقّ فرستاده شده است ، پس در آن البتّه شك و ترديد به خود راه مده
كلام خداى تو از روى راستى و عدالت به حدّ كمال رسيد و كسى در كلمات آن تغيير و تبديل نتواند داد ، او خدايى است كه به گفتار و كردار خلق شنوا و داناست .
و اگر از اكثر مردم روى زمين پيروى كنى ترا از راه خدا گمراه خواهند كرد ، كه اينان جز از پى گمان نمىروند و جز انديشه باطل و دروغ چيزى در دست ندارند .
همانا خداى تو به حال آن كس كه از راه او گمراه شده است و به حال آنان كه به راه او هدايت يافتهاند ، داناتر است .
پس شما مؤمنان چنانچه به آيات خدا ايمان داريد از آنچه نام خدا بر آن ذكر شده تناول كنيد ،
چرا از آنچه نام خدا بر آن ذكر شده نمىخوريد در صورتى كه آنچه را كه خدا بر شما حرام كرده مفصّلا بيان داشته است كه از آنها هم به هر چه ناچار شويد باز حلال است و بسيارى به هواى نفس خود از روى نادانى به گمراهى مىروند همانا خداوند به تجاوزكنندگان از حدود او ( و عقاب آنها ) داناتر است .
هر گناه و كار زشت را در ظاهر و باطن ترك سازيد كه محقّقا هر كس كسب گناه كند به زودى به كيفر آن خواهد رسيد
و از آنچه نام خدا بر آن ذكر نشده است مخوريد كه آن تباهكارى است و بدانيد كه اهريمنان سخت به دوستان خود وسوسه كنند تا شما به جدل و منازعه برخيزيد و اگر از آنها پيروى كنيد مانند آنان مشرك خواهيد شد .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 141
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص١٤١