سورة الاسراء مكية ، و هى مائة و احدى عشر آية
[ ترجمه ]
بنام خداى مهربان بخشاينده « 1 » *
1 - پاك است از هنباز و زن و فرزند - آن خداى كه ببرد بندهء خويش را - محمّد - بيك شب از مزكت خانهء مكّه - از خانهء امّ هانى - بدان مزكت كه آن دورترست از مكّه ، آنك بركة كردستيم گرد بر گرد آن تا بنمايماش « 2 » از نشانها و عجايبهاى ما كه او خداوندى شنواست و بينا به همه كردارها *
2 - و بداديم موسى را توريت - بيك جمله - و بكرديم توريت را ما راهى راست مر فرزندان يعقوب را از بىراهى كه : فرا مگيريد از بيرون من معبودى و خدايى *
3 - فرزندان آن كسها كه برداشتيم « 3 » ما وا نوح - اندر كشتى - ، كه او بود بندهء شكر كننده *
4 - و آگاه كرديم بر فرزندان يعقوب را اندر توريت كه ناچار شما تواه كارى خواهيد كرد اندر زمين دو بار و بر تنى كنيد بر تنى بزرگ « 4 » *
هامش
( 1 ) - بنام آن خداى كه بيك شب ملكوت را بر مصطفى عرضه كرد . ( صو )
( 2 ) - بشب از مسجد حرام سوى مسجد بيت المقدس . ( خ ) - بشبى از مسجد حرام سوى دورترين يعنى بيت المقدس . آنكه بر كه كرديم گرداگرد وى تا بنماييم ورا . ( صو )
( 3 ) - نگاهبان و خداوند . فرزندان آنكه برگرفتيم . ( نا ) - نگاهبانى . فرزندى آنكه برداشتيم . ( خ )
( 4 ) - و تكبر كنند تكبر كردن بزرگ . ( صو )