سورة مريم مكية ، و هى ثمان و تسعون آية
[ ترجمه ]
بنام خداى مهربان بخشاينده « 1 »
1 - اين سورت سوگند است كه خداى همى ياد كند *
2 - ياد كردن رحمت خداى است بندهاى « 2 » خويش را زكريّا *
3 - چون آواز داد و بخواند [ خداوند ] « 3 » خويش را خواندنى پوشيده و پنهان *
4 - گفت : اى بار خداى من منم ، « 4 » سست شد استخوان از من و بدرفشيد سر بپيرى « 5 » و نبودم به خواندن تو اى بار خداى من رنجورى « 6 » *
5 - و من مىترسم از خويشاوند خويش از پس مرگ من ، « 7 » و هست زن من نازاينده ، بده مرا از نزديك تو دوستى و فرزندى *
6 - تا ميراث گيرد از من - دانشمندى - و ميراث گيرد از گروه « 8 » يعقوب ، و كن او را اى بار خداى من پسنديدهاى *
7 - ندا آمد - كه يا زكريّا : ما مژده دهيم ترا بپسرى نام او يحيى .
نكرديم او را از پيش هم نامى *
8 - گفت : اى بار خداى من كى باشد « 9 » مرا پسرى و هست زن من نازاينده ؟ و بدرست كمى رسيدم از پيرى بيچارگى و ضعيفى « 10 » *
هامش
( 1 ) - بنام آن خداى كه دعاى زكريا مستجاب كرد ، مهربانى كه يحيى هديه دادش ، بخشايندهء [ كه ] يحيى را معصوم گردانيد . ( صو )
( 2 ) - ياد كن بخشايش خداوند بندهء . ( صو )
( 3 ) ( صو )
( 4 ) - منم كه . ( صو )
( 5 ) - و اندر گرفت بسر سپيدى .
( صو )
( 6 ) - بدبخت . ( صو )
( 7 ) - و من بترسيدم از خويشاوندان از سپس من .
( صو )
( 8 ) - تبار . ( صو )
( 9 ) - از كجا باشد . ( صو )
( 10 ) - بخستگى ( ؟ ) ( صو )