بپرسيم كه چرا و چگونه اين واقعه برايشان پيش آمد .
پس ، موسى دعا كرد و خداوند آنان را زنده نمود .
پس ، دربارهء صاعقه و چگونگىاش از آنها پرسيدند .
گفتند : آنچه كه براى ما پيش آمد ، به آن جهت بود كه ما از اعتقاد به امامت على ( ع ) بعد از نبوّت محمد صلّى اللّه عليه و آله خوددارى مىكرديم . پس از مرگمان ، آسمانها و حجابها و عرش و كرسى و بهشت و دوزخ و همهء ممالك پروردگارمان را ديديم و در جميع اين مملكتها ، هيچ امر و سلطنتى را نافذتر از سلطنت محمد صلّى اللّه عليه و آله و على ( ع ) و فاطمه ( س ) و حسن ( ع ) و حسين ( ع ) نديديم .
هنگامى كه ما به علت صاعقه مرديم ، ما را به دوزخ بردند . پس از آن ، ديديم كه محمد صلّى اللّه عليه و آله و على ( ع ) ، مالكان دوزخ را صدا زدند و گفتند : دست از عذاب اينان برداريد ، زيرا آنها براى پاسخ به مسائلى كه به ما و خاندان پاك ما مربوط مىشود ، از خدا زنده شدن آنها را خواسته شده و زنده مىشوند « 1 » .
در اينجا ، خداوند به مردمان زمان محمد صلّى اللّه عليه و آله مىفرمايد : به خاطر محمد صلّى اللّه عليه و آله و خاندان پاكش ( ع ) ستمى كه پيشينيان شما بر خود كرده و صاعقه آنان را در ربوده بود ، رفع شد . پس بر شما واجب است آن كارهايى را كه موجب هلاكت آنان شده بود و خداوند آنان را دوباره زنده گردانيد ، انجام ندهيد .
« لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ »
: در گذشته ، علت نسبت دادن فعل پيشينيان را بر آيندگان شرح داديم . و گفتيم اين كار به دليل سنخيّت بين آنان و ملاحظهء رضايت فرزندان نسبت به عملى است كه از پيشينيان سر زده است .
چون شكر ، به معنى ملاحظه نعمتدهنده در نعمت است ، يا به
هامش
( 1 ) تفسير صافى ، ج 1 ، ص 119 .