باشد كه شما در امر دنيا و آخرت فكر كنيد ، پس تعقّل در دنيا آنچنان نباشد كه از آخرت غفلت كنيد .
يا اينكه مقصود اين است كه شايد شما در دنيا و آخرت احكام فكر كنيد ، يعنى در جهت دنيوى و اخروى احكام انديشه كنيد تا بفهميد كه جهت دنيوى آن مورد نظر نيست جز از باب اينكه مقدّمه جهت اخرويش باشد . يا اينكه ظرف متعلّق به قول خدا
« يُبَيِّنُ
و
لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ »
جملهء معترضه است ، يعنى خداوند براى شما بيان مىكند آيات و احكام در امر دنيا و آخرت را .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 220 ]
فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْيَتامى قُلْ إِصْلاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ وَ إِنْ تُخالِطُوهُمْ فَإِخْوانُكُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ( 220 )
ترجمه :
و از تو پرسند كه با يتيمان چگونه رفتار كنند جواب ده كه به اصلاح حال و مصلحت مال آنها بكوشيد بهتر است و اگر با آنها آميزش كنيد رواست كه برادران دينى هستيد و خدا آگاه است از آنكه در كار آنان افساد و نادرستى كند ، و آنكه صلاح و درستى ورزد ، خدا در امر يتيمان كار را براى شما آسان گرفت و اگر مىخواست كار را بر شما سخت مىگرفت كه او به هر كار توانا است .
تفسير :
« وَ يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْيَتامى »
: يعنى مىپرسند از امر يتيمان و از تصدّى نمودن كار و اموال و معاشرت آنها چون مقصود از سؤال سؤال از ذات يتيمان نيست ، زيرا چنانچه برخى گفتهاند و روايت نيز به همين مضمون آمده كه بعد از نزول قول خداى تعالى :
« إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ