الْيَتامى ظُلْماً »
« 1 » و قول خداى تعالى
« وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتِيمِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ »
« 2 » اين مطلب بر كسانى كه نزد آنان يتيم وجود داشت سخت گران آمد ازاينرو خداوند فرمود :
« قُلْ »
: بگو اى محمّد صلّى اللّه عليه و آله
« إِصْلاحٌ لَهُمْ »
: اين كار اصلاح آنان است به سبب حفظ نفوس و تربيت و تكميل آنها و حفظ اموال و رشد دادن و زياد كردن آن .
« وَ إِنْ تُخالِطُوهُمْ »
: يعنى هرگاه با آنها آميزش كنيد در مسكن و معاشرت ، يا در خوردنى و آشاميدنى ، يا در اموال .
« فَإِخْوانُكُمْ »
: چه آنان برادران دينى شما هستند ، و از حق برادر بر برادر آميزش و فرق نگذاشتن بين او و خودش مىباشد ، بلكه بايد او را بر خود برترى دهد در اينكه جان و مال و خوردنيها و نوشيدنيهاى او را محافظت نمايد . پس از خيانت و برترىجوئى خود بر آنها نابود نمودن جان و مالشان بر حذر باشيد .
چه اگر خيانت ورزيد يا اصلاح به هر حال ، جزا و پاداش مناسب آن را دريافت خواهيد كرد .
« وَ اللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ »
: پس چيزى از علم خدا غايب نمىشود تا اينكه به حسب آن ، جزا داده نشويد .
در روايات زياد وارد شده كه دربارهء يتيمان و آميزش با آنها رفتن به خانه كسى كه يتيمان را سرپرستى مىكند ، و خوردن غذا با آنها ، و خدمت يتيمان كردن ، و غير اينها ، از ائمه ( ع ) مىپرسيدند و ائمّه ( ع ) پاسخ مىدادند كه اگر در انجام هر يك از اين كارها به صلاح يتيمان باشد باكى نيست و گرنه نبايد انجام دهند ، زيرا انسان بر نفس خويش
هامش
( 1 ) س 4 آيه 10 آنان كه مالهاى يتيمان را از روى ستم مىخورند .
( 2 ) س 6 آيه 152 به مال يتيم نزديك نشويد مگر اينكه بهترش سازيد .