« رَحِيمٌ »
: خداوند به آنها رحم مىكند ، به اينكه عقوبت كفر در حرم را ترك مىنمايد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 193 ]
وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَلا عُدْوانَ إِلاَّ عَلَى الظَّالِمِينَ ( 193 )
ترجمه :
( 2 / 193 )
و با آنها كارزار كنيد ، تا فتنه از بين برود و دين تنها براى خدا باشد ، پس اگر باز ايستادند جز بر ستمكاران دشمنى و عقوبتى نخواهد بود .
تفسير :
« وَ قاتِلُوهُمْ »
: عطف است بر
« اقْتُلُوهُمْ »
، يعنى اگر با شما كارزار كردند و جنگ در حرم را آغاز نمودند ، آنها را بكشيد و كارزار نماييد . يا اينكه عطف است بر
« لا تُقاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ »
، يعنى در حرم جنگ نكنيد مگر اينكه ابتداى جنگ از سوى آنان باشد كه در اين صورت ، شما مطلقا چه آنها آغاز بكنند يا نكنند ، در غير حرم با آنها جنگ كنيد و اين معنى از قرينهء مقابله معلوم مىشود .
« حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ »
: مقصود از فتنه ، شرك و افساد در زمين است .
« وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ »
: يعنى سيرهء خلق يا عبادت يا طاعت يا دين و ملّت آنان براى خدا باشد .
« فَإِنِ انْتَهَوْا »
: از جنگ كردن در حرم يا از مطلق شرك دست كشيدند .
« فَلا عُدْوانَ »
: ديگر عقوبتى بر آنان نيست ، و عدوان مصدر « عدا يعدو و عدوا » به معنى ظلم و عقوبت بدون استحقاق است ، ولى در اينجا از قيد عدم استحقاق خالى و مجرد شده است ، و از جهت تشابه و تشاكل . در اين معنى به كار رفته است .
« إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ »
: مگر بر ستمكاران كه جنگكنندگان يا مشركان