خاص ، بنى هاشم است « 1 » .
« وَ أَرِنا »
: يعنى ما را آگاه كن و علم عطا نما .
« مَناسِكَنا »
: محل عملهاى حج ما يا محل عبادتهاى ما ، بنابراين كه ، مناسك جمع منسك به معنى اسم مكان باشد .
و ممكن است مقصود عبادات ما باشد ، بنابراين كه ، جمع منسك به معنى مصدر ميمى باشد و « نسك » به ضمّ و كسر و نصب نون و سكون سين يا نون و سين هر دو مفهوم به معنى عبادت يا اعمال حجّ است .
« وَ تُبْ عَلَيْنا إِنَّكَ أَنْتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ »
: بيان توبهء عبد و توبهء پروردگار در معنى قول خداى تعالى
« إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ »
، گفته شد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 129 ]
رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ يُزَكِّيهِمْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 129 )
ترجمه :
( 2 / 129 )
پروردگارا از ميان آنان رسولى برانگيز كه بر مردم آيات تو را تلاوت كنند و آنان را علم كتاب و حكمت بياموزند و روانشان را از هر نادانى و زشتى پاك نمايند . تويى كه در همهء عالم هر كار كه بخواهى بر آن علم قدرت كامل دارى .
تفسير :
« رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ »
: اين آيه دلالت مىكند بر اين كه مقصود از ذرّية ، كسانى هستند كه محمد صلّى اللّه عليه و آله از ميان آنان برانگيخته شده است . بنابراين ، به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نسبت دادهاند كه فرموده : مقصود از دعاى پدرم ابراهيم ، من هستم « 2 » .
« يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ »
: يعنى بر آنان آيات و نشانههاى تدوينى تو را بخواند .
هامش
( 1 ) تفسير عياشى ج 1 ، ح 101 ، ص 60 .
( 2 ) تفسير برهان ، ج 1 ، ص 156 .