تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 239

مساهمون:

ص٢٣٩

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 118 ]

وَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ لَوْ لا يُكَلِّمُنَا اللَّهُ أَوْ تَأْتِينا آيَةٌ كَذلِكَ قالَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ تَشابَهَتْ قُلُوبُهُمْ قَدْ بَيَّنَّا الْآياتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ( 118 )

ترجمه :

( 2 / 118 ) و آنان كه هيچ نمىدانند ، مىگويند : چرا خدا با ما سخن نمىگويد و يا آيتى بر ايمان نمىفرستد ؟ پيش از آنها نيز كسانى ( چند ) چنين سخنانى گفتند . دلهاى آنها به هم شبيه است ، البتّه ما آيات خدايى را براى اهل يقين بيان كرديم .

تفسير :

« وَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ »
: از مشركان و همچنين از يهود و نصارى و آن عطف بر قولهاى سابق آنها و اظهار سفاهت ديگرى براى آنان است و مفعول فعل يا فراموش شده « 1 » و يا مقدّر است و معنى آيه اين است : نمىدانند كه خلق طاقت شنيدن كلام خداى تعالى را ندارند ، و اگر بشنوند ، مادام كه نفسهايشان را از آلودگى ماده صاف نكنند ، هلاك و نابود مىشوند و اينكه معجزهء پيشنهادى آنها يا از باب اين است كه طاقت آن را ندارند ، يا اينكه صلاحشان در آن نيست .
« لَوْ لا يُكَلِّمُنَا اللَّهُ »
: چرا خدا با ما سخن نمىگويد تا كلامش را بشنويم و به او ايمان بياوريم ؟
« أَوْ تَأْتِينا آيَةٌ »
: يا نشانه‌اى بياوريد كه ما آن را ببينيم و مشاهده كنيم و به آن ايمان آوريم .
« كَذلِكَ قالَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ مِثْلَ قَوْلِهِمْ »
: چنانچه امّت موسى به او گفتند : خدا را آشكارا به ما نشان بده و چنانچه امّت عيسى ( ع ) گفتند : « آيا پروردگار تو مىتواند بر ما مائده‌اى از آسمان بفرستد ؟
« تَشابَهَتْ قُلُوبُهُمْ »
: دلهاى آنها در جهل نابينايى به آنچه سود آنان
هامش
( 1 ) ممكن است مفعول قدّ شيئا يا كلام اللّه يا هذا باشد و مخصوصا حذف شده تا هر كس هر چه مىپندارد تصور كند ، تا وجه عام باشد .