منظور از امر به ترك مقابلهء با حسد آنها و سرزنش آنان به سبب حسد و ملامت و امر به پاك كردن قلب است از كينهء آنها ، زيرا كه مقابله كردن با جاهلان ، مانند جهل آنها مستلزم اين است كه انسان تا مقام آنها تنزّل يابد و مانند آنان شود و جهل و عناد آنها را زياد نمايد . آدم عاقل راضى نمىشود مانند آنان شود و نه جهل و عناد بندگان فزونى يابد . كينه داشتن نسبت به كافر و مؤمن ، قلب را از توجه به امور آخرت باز مىدارد و راحتى را از دل مىبرد و آنچه را از خيرات كسب كرده ، مىخورد و از پند و اندرز دادن كه هر كس را مطلوب و از ترحّم كه همه به آن مأموراند ، باز مىدارد و در نتيجه ، موجب گمراه كردن كه از آن نهى گشته است ، مىشود . علاوه بر اين ، سرزنش بدان و كينه بر آنها به سرزنش صنع خدا بازمىگردد و سرزنش صنع خدا در حقيقت سرزنش صانع است .
« حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ »
: تا خداوند امر خودش را دربارهء آنها بياورد ، يا با كشتن در روز فتح مكه چنانچه در تفسير امام است ، يا به سبب هدايت آنها ، يا با جزيه گرفتن از آنها ، يا با كشتن و اسير گرفتن و تبعيد آنها امر خويش را به اجرا رساند .
« إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ »
: پس بر همهء اين كارها تواناست .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 110 ]
وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ( 110 )
ترجمه :
( 2 / 110 )
و نماز را برپاى داريد و زكات را بدهيد و هر خير و نيكوكارى كه از پيش براى خود بفرستيد ، همان را نزد خدا مىيابيد ، بىگمان خدا به آنچه مىكنيد بيناست .
تفسير :
« وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ »
: يعنى پس از آنكه مدارك و جوارح شما از عارضه و دلهاى شما از كينه سالم است ، براى شما اقامهء نماز ممكن