مىكند .
« مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ »
: هر كدام از بندگانش را كه بخواهد ، چه آنها آن را دوست بدارند ، يا ناخوش دارند .
« وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ »
: و خدا بر آنانى كه به رحمت خود مخصوص گرداند ، داراى فضل و بخشش بزرگى است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 106 ]
ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 106 )
ترجمه :
( 2 / 106 )
ما هر آيهاى را نسخ نمىكنيم و يا به فراموشى نمىسپاريم ، مگر اينكه بهتر از آن و يا مثل آن را مىآوريم . مگر نمىدانى كه خدا بر همه چيز تواناست ؟
تفسير
بيان نسخ و اقسام آن :
« ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ »
: نسخ در لغت به معنى از بين بردن و تغيير دادن و باطل نمودن و به جاى آن شيء باطل و نسخ شده ، چيز ديگرى نهادن است . « نسخ الكتاب و انتسخه و استنسخه » همهء اينها به معنى نوشتن آمده است . و در شرع ، برداشتن حكم ثابت در شريعت بعد از عمل به آن است و تفاوتى هم نمىكند ، چه ناسخ و منسوخ از دو شريعت باشند يا از يك شريعت ، و باز تفاوتى نمىكند ، چه نسبت به عامّه مردم باشد يا نسبت به اشخاص مخصوص . يا نسبت به يك شخص در حالتهاى گوناگون . نخستين آن ( نسخ درباره عامّه مردم ) ، همان نسخ كلّى است و دوّمى و سوّمى ( اشخاص مخصوص و حالتهاى خاص ) ، نسخ جزيى است .
نسخ در كتاب ، همان نسخ كلّى و نسخ در اخبار ولويّه ( از ائمّه [ ع ] ) ، نسخ جزئى است كه يا بر حسب اشخاص مختلف حاصل