اين گفته ( انظرنا ) بشنويد .
« وَ لِلْكافِرِينَ عَذابٌ أَلِيمٌ »
: يعنى براى يهوديان دشنامدهنده ، عذاب دردناكى است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 105 ]
ما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ لا الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ اللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ( 105 )
ترجمه :
هرگز كافران اهل كتاب و مشركان دوست نمىدارند كه از جانب خدا بر شما خيرى نازل شود ، ( و ليكن ) خدا رحمت خود را بر هر كه بخواهد اختصاص مىدهد و خدا داراى فضل و بخشش و بزرگى است .
تفسير :
« ما يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا »
: اين آيه ابتداى سخن است براى بيان مقصود ديگر ، و لذا آن را از سخن پيش جدا كرده .
« مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ »
: يعنى يهود و نصارى .
« وَ لَا الْمُشْرِكِينَ »
: و نه مشركان ، كه البته مشركان ، ناصبيان و منافقان نسبت به محمّد صلّى اللّه عليه و آله و على ( ع ) را نيز در برمىگيرد . يا اينكه منافقان امّت مشمول اهل كتاب هستند . پس دو عبارت اهل كتاب و مشركان ، دو احتمال وجود دارد .
« أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ »
: كه از خداى بر شما چيزى نازل شود كه خواه آياتى كه بيانكنندهء شرف و بزرگوارى محمّد صلّى اللّه عليه و آله و على ( ع ) و خاندان پاك آنان ( ع ) است ، يا نعمتى از نعمتهاى دنيوى يا چيرگى و گرفتن غنيمت از دشمن است .
« وَ اللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ »
: خدا به رحمت خود يعنى ولايت على ( ع ) ( زيرا ولايت رحمت خداى تعالى است ) و يا به نبوت يا تصديق پيامبرش ، و يا تصديق ولايت امامتش ، ويژگى مىبخشد و متمايز