دشمنى خدا نيز باشد ، چه ، خدا دشمن كافران است .
از اينكه اسم ظاهر را به جاى ضمير آورده است ( كافران را به جاى « هم » آورده است ) ، اشاره به آن است كه چنين شخصى كافر بوده و خواسته است تا صفت ناپسند آنها را كه كفر باشد ، به صورت ظاهر هم آشكار كند و علّت حكم را نيز بيان نمايد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 99 ]
وَ لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ آياتٍ بَيِّناتٍ وَ ما يَكْفُرُ بِها إِلاَّ الْفاسِقُونَ ( 99 )
ترجمه :
به راستى ، ما آيات بسيار روشن و روشنگر بر تو نازل كرديم ، و به آن ، جز فاسقان كافر نمىشوند .
تفسير :
« وَ لَقَدْ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ آياتٍ »
: و محقّقا بر تو معجزات يا احكام بر حسب قالب و قلب و يا آياتى از قرآن يا نشانههايى از نشانههاى نفس و نشانههاى آفاق ظاهرى كه در وجود تو بود ، بر تو فروفرستاديم .
« بَيِّناتٍ »
: و اين آيات و نشانههاى روشن و واضح ، دلالت بر راستى تو و رسالت تو و امامت على ( ع ) و وصىّ تو دارد .
در تفسير امام ( ع ) ، آمده است كه « 1 » : « بيّنات » ، دليلهاى روشنى است كه صدق تو را در پيامبرى بيان نموده ، روشنگر امامت على است كه برادر و وصىّ و برگزيدهء تو است . آشكاركننده كفر كسى است ، كه دربارهء تو يا برادرت على ( ع ) شكّ نمايد .
ذكر اين دلايل و عبارت روشنگر و واضحكننده كه در زير « بيّنات » آمده است ، تفسير بيّنات نيست ، بلكه تفسير آيات است . چه آيه ، از آن جهت كه آيه و نشانه است ، به چيز ديگرى دلالت مىكند كه آن را واضح نمايد . يا اينكه مطالب ياد شده ، تفسير بيّنات است .
هامش
( 1 ) تفسير صافى ، ج 1 ، ص 152 - 153 .