در تفسير امام ( ع ) آمده است : بگو اگر سراى آخرت و بهشت و نعمتهاى آن مخصوص شماست و ديگر مردمان ، از جمله محمد صلّى اللّه عليه و آله و على ( ع ) و ائمهء هدى ( ع ) و ساير اصحاب و مؤمنان امّت من را از آن بهرهاى نيست ، و اينكه شما دربارهء محمد صلّى اللّه عليه و آله و على ( ع ) و ذريّهء او مورد آزمايش قرار گرفتهايد و اگر دعايتان مستجاب گشته ، رد نمىشود ، مرگ را براى دروغگو چه از شما باشد و چه از مخالفان شما ، آرزو كنيد ، چه محمد صلّى اللّه عليه و آله و على ( ع ) و ذريهء او ، مىگويند : كه خود اولياى خدا هستند و ديگران كه با دينشان مخالفت مىكنند ، چنين نيستند و دعاى آنان مستجاب مىشود . حال اگر شما هم كه ادّعا مىكنيد اولياى خداييد و در ادعاى خود صادق هستيد ، سزاوار آنيد كه دعايتان مستجاب شود .
پس عليه مخالفان دعا كنيد . ( يعنى ، نفرين كنيد ) .
پس از عرضه كردن اين مطلب ، پيغمبر خدا فرمود : هيچ يك از شما چنين چيزى نخواهد گفت و چنين نفرينى را نمىتواند بر زبان جارى كند ، مگر با همان آب دهان خفه شده ، در جا بميرد « 1 » .
البتّه يهوديان خود مىدانستند كه دروغگو هستند و محمّد صلّى اللّه عليه و آله و على ( ع ) برحقّاند و آنان كه ايشان را تصديق مىكنند ، صادق هستند .
لذا ، جسارت نورزيدند كه چنين دعايى بكنند . از اين رو خداى تعالى در آيهء بعد فرمود :
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 95 ]
وَ لَنْ يَتَمَنَّوْهُ أَبَداً بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ( 95 )
ترجمه :
آنان با توجه به آنچه پيش فرستادهاند ( دستهايشان پيش فرستاده است ) ، هرگز آرزوى مرگ نمىكنند ، و خدا ستمكاران را مىشناسد .
هامش
( 1 ) تفسير امام عسكرى ، طبع مدرسة الامام المهدى ، ص 443 .