بريز و نرم كن و برادهها و ذرات آن را در دريا بيفكن . پس از آن ، هر كس از پرستندگان گوساله از آن آب نوشد ، لبان و بينى او اگر سفيد باشد ، سياه و اگر سياه باشد ، سفيد شده ، گناه او به اين ترتيب روشن مىشود . پس ، بنى اسرائيل آن آب را نوشيدند و عمل آنان آشكار شد . آنان ششصد هزار بودند كه تنها دوازده هزار نفرشان گوسالهپرستى نكرده بودند . پس خدا فرمان داد كه آن دوازده هزار نفر در بين آنان بر بقيه خروج و شورش كنند ، در حالى كه شمشيرهاى خويش را كشيدهاند .
از حضرت باقر ( ع ) حديثى روايت شده است كه فرمود : پس موسى ( ع ) ، به سوى گوساله رفت و آن را از بينى تا دم ريزريز نمود .
سپس با آتش سوزاند و خاكستر آن را به دريا ريخت . پس ، بعضى از آنها با وجود اينكه به آشاميدن آب احتياج نداشتند وارد آن آب مىشدند تا خاكسترها را همراه آب بنوشند . اين است فرمودهء خدا ، كه گفت :
« وَ أُشْرِبُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ
« 1 »
»
: پس طبق خبر اول ، معنى عبارت اين است كه چون موسى آب مخلوط به برادهء گوساله را به آنها نوشاند ، آنان جرم گوساله را در قلوب جسمانى و وبالش را در قلوب روحانى خويش وارد كردند . بنا بر خبر دوم ، دوستى گوساله موجب نوشيدن آب مخلوط با برادهء گوساله شد ، و در نتيجه ، جرم گوساله را داخل دلهايشان كردند .
و گفته شده است كه دوستى گوساله را به دلهايشان نوشانيدند .
« بِكُفْرِهِمْ قُلْ بِئْسَما يَأْمُرُكُمْ بِهِ إِيمانُكُمْ »
: و اين داخل شدن محبّت گوساله به دلهايشان ، به سبب كفر آنها بود .
بگو اى پيغمبر ، كه ايمانتان ( به گوساله ) سخت شما را به كردار زشت مىگمارد كه پيامبران خدا را مىكشيد و گوسالهپرستى پيشه مىگيريد ، يا اينكه به من كافر مىشويد .
هامش
( 1 ) تفسير عياشى ، ج 1 ، حديث 73 ، ص 51 .