« إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ »
: اگر شما واقعا به موسى و تورات ايمان داشتيد .
چون عقيدهء يهود بر اين بود كه دينشان حق است و آنچه غير از دينشان باشد ، باطل است آنان خود اولياى خدايند و ديگران نيستند و سراى آخرت ، تماما براى آنان است ، از اين رو ، خداى تبارك و تعالى در آيهء بعدى مىفرمايد :
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 94 ]
قُلْ إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 94 )
ترجمه :
( 2 / 94 )
بگو ( اى پيامبر ) اگر سراى ديگرى نزد خدا ، خالص ( به طور مطلق ) براى شماست ، نه ديگر مردم ، پس آرزوى مرگ كنيد اگر ( در اين ادّعا ) راستگويانيد .
تفسير :
« قُلْ »
: اى محمد صلّى اللّه عليه و آله به آنان بگو :
« إِنْ كانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِنْدَ اللَّهِ خالِصَةً مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ »
: اگر دعوى شما راست است كه از اولياى خدا هستيد و ملاقات او را خواستاريد ( چه هر كه به آخرت و نعمتهاى آن ايمان و يقين داشته باشد ، براى وصول به آن شتاب مىكند ) ، اگر راست مىگويد بايد مرگ را آرزو كنيد .
اين آيه ، مانند آيهء ديگرى است كه مىفرمايد :
« قُلْ يا أَيُّهَا الَّذِينَ هادُوا إِنْ زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِياءُ لِلَّهِ مِنْ دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ »
« 1 » .
هامش
( 1 ) سورهء جمعه ، آيهء 6 . معنى آن اين است : اى كسانى كه يهودى شدهايد ، اگر مىپنداريد كه شما از دوستان خدا هستيد و ديگران نيستند ، پس براى صدق گفتار خود مرگ را تقاضا كنيد .